Sunburst, bazı markaların sunray dediği bir kadran bitirme tekniğidir: merkezden kenarlara doğru yayılan mikroskobik fırçalama çizgileri, ışığı yelpaze gibi yansıtır. Genellikle pirinç bir kadran taban torna benzeri bir milde döndürülürken aşındırıcı bir fırça merkezden dışarı çizgileri açar, ardından kadran lake veya boya ile kaplanır. Sonuç sabit bir renk değil, bilek hareketiyle açılıp koyulaşan canlı bir yüzeydir. Teknik 1950'ler ve 1960'larda yaygınlaştı ve bugün hâlâ mat kadrana göre daha hareketli, daha derin bir görünüm sunar.
Gerçek örnekler her fiyat seviyesine yayılır. Rolex, Day-Date 40 Everose'da metalik zeytin yeşili bir sunray kadran sunuyor; Omega Seamaster Aqua Terra 150M, teak desenli sun-brushed mavi ve Shades serisinde Atlantic Blue tonlarıyla sıfır fiyatı yaklaşık 7.000 dolar seviyesinde. Grand Seiko SBGA413 Shunbun, titanyum kasada yumuşak pembe bir kadran ve 9R65 Spring Drive ile yaklaşık 7.200 dolarlık liste fiyatına karşılık ikinci elde 5.000 ila 6.600 dolar arasında. Daha erişilebilir tarafta Longines Master Collection'ın sunray mavisi, TAG Heuer Monaco'nun mavi sunburst'ü ve Rado Captain Cook'un bronz kasalı bordo kadranı öne çıkar.
Satın alırken çizgilerin keskinliğine ve dağılımına bakın: kaliteli bir sunburst'te ışınlar merkezde toplanıp düzgün yayılır, ucuz örneklerde ise bulanık veya dağınık görünür. Koyu maviler, yeşiller ve bordolar genellikle en güçlü kontrastı verir çünkü dokulu yüzey ışıkta belirgin parlar. Tek bir uyarı: sunburst kadranlar parmak izi ve toz gösterebilir, gümüş ya da şampanya tonlarda etki daha ince kalır. Vitrin ışığında değil, gün ışığında ve farklı açılarda görmeye çalışın.
Kısa bir ayrım faydalı: degrade (fumé) kadranlar merkezden kenara renk geçişi ekleyerek sunburst'ün üzerine ikinci bir katman koyar, bazı dalış ve GMT modellerinde radyal fırçalama metal bir lünete de taşınır. Saf, tek renk bir sunburst sade ve klasik dururken, fumé veya renkli varyantlar daha gösterişli bir karaktere sahiptir.