Manuel kurmalı saat, enerjisini yalnızca elle kurmaktan alan mekanik bir saattir. Crown'u çevirdiğinizde stem üzerinden ratchet wheel mainspring'i tambur içinde sıkıştırır; depolanan enerji gear train üzerinden escapement'a ve balance wheel'e ulaşır. Otomatik saatlerden farkı, kol hareketini enerjiye çeviren bir rotor barındırmamasıdır. Bu basit mimari, saatin daha ince yapılmasına ve çoğu zaman arka kapaktan hareketin temiz görünmesine olanak tanır. Klasik kalibrelerde güç rezervi genelde 38 ila 42 saat civarındadır, yani saatin günlük olarak kurulması beklenir.
Piyasada giriş seviyesinden haute horlogerie'ye kadar geniş bir yelpaze var. Hamilton Khaki Field Mechanical, H-50 kalibresiyle 80 saatlik güç rezervi ve Nivachron balance spring sunar ve yaklaşık 700 dolar bandındadır. Seagull 1963, ST19 kronograf hareketiyle daha da uygun bir giriş noktasıdır. Orta segmentte Nomos Tangente, manufaktür Alpha kalibresi ve 43 saatlik rezerviyle ortalama 2.000 dolar dolayındadır. Daha yukarıda Omega Speedmaster Professional, elle kurmalı caliber 3861 ile yaklaşık 7.000 ila 9.000 dolar, A. Lange & Söhne Lange 1 ise kalibre L121.1 ve 72 saatlik rezerviyle ortalama 31.000 dolar seviyesindedir.
Manuel kurmalı bir saat seçerken önce güç rezervine ve kurma hissine bakın. Uzun rezervli modern tamburlar (örneğin Hamilton'ın 80 saati) hafta sonu durmaz; klasik 42 saatlik kalibreler ise günlük kurma alışkanlığı ister. Crown'un boyutu ve dişlisi, kurma deneyimini doğrudan etkiler. Bu tarz, mekaniğe yakın olmak isteyen, ince elbise saati arayan ya da saatini her gün eline alma ritüelinden keyif alan kişiye uygundur. Tek başına giyilen bir koleksiyon parçası için pratik değildir, çünkü her takışta yeniden kurulması gerekir.
Kategori içinde alt türler de var. Calatrava 8 Day gibi modeller iki series-coupled tambur ile sekiz güne varan rezerv sunarken, Speedmaster gibi elle kurmalı kronograflar mekaniği bilekte daha karmaşık bir biçimde gösterir. Vintage parçalarda ise servis geçmişi ve mainspring durumu en kritik noktalardır.
